Tips voor ouders

«Jonas is op Jasper» «Brit is een lesbo»

Er zijn aanleidingen genoeg om ook met jonge kinderen over homoseksualiteit te praten: een klasgenoot met twee mama’s of papa’s, scheldwoorden op de speelplaats (janet, mietje, homo), rolpatronen («Jongens die ballet doen zijn mietjes»), bekende holebi’s in de media.

Jonge kinderen hebben nog geen vooroordelen. Leer ze omgaan met verschillen: een kind met een beugel, een stotteraar… Ook holebi’s verdienen respect.

Laat je kinderen voelen dat je mensen respecteert zoals ze zijn. Of zijn homo’s het slachtoffer van spot en flauwe moppen? Kinderen nemen vaak de mening van hun ouders over: «Mijn papa vindt dat vies».

Ga na met welke vooroordelen jij zit tegenover homoseksualiteit. Ga op zoek naar de juiste informatie. Vertel je kinderen hoe moeilijk jij het had om homo’s te aanvaarden.

Vertel dat holebi’s normale mensen zijn die toevallig verliefd worden op iemand van hetzelfde geslacht. Vertel hen dat ze later wellicht ook holebi’s zullen ontmoeten bij hun vrienden, in de familie, de werksituatie. Praat thuis over gevoelens en seksualiteit. Dan voelen kinderen dat dit een gewone zaak is en zullen ze zelf ook over hun verliefdheidjes en verdrietjes praten.

Laat kinderen hun eigen weg gaan. Kinderen aanvaarden niet dat ouders hun idealen en droombeelden willen opleggen. Geef ze ruimte en vrijheid. Blijf tegelijkertijd erg geïnteresseerd. Luister en houd de dialoog steeds open.

('Gerti is op Caro'.(z.d.).Geraadpleegd op 18 februari 2015, via http://www.klasse.be/ouders/21430/gerti-is-op-caro/ )

Als een jongen verliefd wordt op een jongen en hem lichamelijk aantrekkelijk vindt is hij homo. Een meisje dat verliefd wordt op een meisje en haar lichamelijk aantrekkelijk vindt is lesbisch. Wie zowel homoseksuele als heteroseksuele gedragingen en gevoelens heeft is biseksueel. Homo’s, lesbiennes en biseksuelen noemen zich ook holebi’s. Wetenschappelijk onderzoek toont dat minstens één op twintig ouders een homoseksueel, lesbisch of biseksueel kind heeft. Vijf tot tien procent van de bevolking is holebi. Homoseksualiteit is aanwezig in alle rangen en standen, in alle culturen, alle periodes in de geschiedenis. Het is niet altijd makkelijk voor ouders om te aanvaarden dat hun kind ‘anders’ is. Sommige ouders wijzen hun homoseksueel kind af. Anderen gaan via gesprekken op zoek naar de onbekende gevoelens van hun kind.

('Gerti is op Caro'.(z.d.).Geraadpleegd op 18 februari 2015, via http://www.klasse.be/ouders/21430/gerti-is-op-caro/ )

Welke van onderstaande stellingen zijn volgens jou (niet) waar? (eventueel testje - zie hiernaast). Deze stellingen kloppen niet. Het zijn verhaaltjes, vooroordelen die ervoor zorgen dat mensen homoseksualiteit niet aanvaarden. Sommige kinderen hebben zwart of blond haar, andere rood. Het kind met het rode haar is geen totaal ander wezen. Voor holebi’s geldt hetzelfde. Homoseksualiteit is geen ziekte, het is niet erfelijk en heeft ook niks met opvoeding te maken. Het is een variant op de ‘gewone’ seksualiteit. Homoseksuelen kunnen net als alle anderen verliefd worden en een duurzame relatie aangaan. Maar dan met iemand van hetzelfde geslacht.

('Gerti is op Caro'.(z.d.).Geraadpleegd op 18 februari 2015, via http://www.klasse.be/ouders/21430/gerti-is-op-caro/ )

De school geeft duidelijke informatie. 85 % van de holebi-jongeren beweert dat ze op school geen of foute informatie hebben gekregen over homoseksualiteit. Homoseksualiteit mag geen taboe zijn op school. De leerkrachten praten met respect over mensen die ‘anders’ zijn. Op school is er een vriendelijk schoolklimaat dat pesten, geweld, racisme, discriminatie aanpakt. Alle kinderen kunnen er terecht met al hun vragen. Heb je vragen over de seksualiteit van je eigen kind, aarzel niet om contact op te nemen met de leerkracht, het CLB, de huisarts.

('Gerti is op Caro'.(z.d.).Geraadpleegd op 18 februari 2015, via http://www.klasse.be/ouders/21430/gerti-is-op-caro/ )

Natuurlijk herkent je kind in de basisschool nog niet of het hetero of holebi is. Toch zeggen homoseksuele jongeren dat ze reeds op jonge leeftijd voelden dat ze anders waren dan hun klasgenoten, vrienden en vriendinnen. Het is normaal dat kinderen tijdens hun puberteit twijfelen over hun seksuele voorkeur. Het hoort bij de seksuele ontwikkeling van jongeren.

De meeste jongeren kennen hun seksuele voorkeur als ze achttien zijn. Het hangt van hun omgeving af of ze er ook voor durven uitkomen (coming out). Ouders die niet praten over gevoelens en verliefdheden, voortdurend flauwe moppen over homo’s vertellen en vol vooroordelen zitten, zorgen ervoor dat kinderen hun homoseksuele gevoelens voor zichzelf houden. Bij homoseksuele jongeren komt vijf keer meer zelfdoding voor dan bij anderen. Omdat ze zichzelf niet aanvaarden of omdat ouders en de maatschappij hen niet aanvaarden. Het kan anders. Homo-aanvaarding begint in het gezin.

('Gerti is op Caro'.(z.d.).Geraadpleegd op 18 februari 2015, via http://www.klasse.be/ouders/21430/gerti-is-op-caro/ )

Tijdens de puberteit zoeken jongeren hun seksuele voorkeur. Wat gebeurdt er in het hoofd van een homoseksueel kind? Elk kind zoekt zijn eigen weg en elk proces verloopt anders. Veel hangt af van hoe zijn omgeving, zijn vrienden en ouders denken en hoe ze reageren.

1. De verwarring; de jongere ervaart een fantastie, een opgewonden of verliefd gevoel, maar dan komt de verwarring. Hij voelt zich onzeker. Als thuis niet over homoseksualiteit wordt gepraat, denkt hij dat dit 'verkeerd' is. Hij verbergt zijn geovelens. Vaak volgen lichamelijke klachten en leerproblemen.

2. De vragen: wat betekent holebi-zijn? Hoe kan je dat beleven? Door gebrek aan openheid is informatie niet makkelijk te vinden. De jongere zoekt figuren waarmee hij izcht kan vergelijken, maar vindt ze niet.Hij sluit zich af en is vaak prikkelbaar.

3. Toegeven: de jongere geeft aan zichzelf toe dat hij holebi is. Soms keurt hij zijn gevoelens niet goed.

4. Aanvaarden: de jongere gaat zich beter in zijn vel voelen zoals hij is. Meestal gebeurt dit na het secundair onderwijs. Voor de buitenwereld houdt hij zijn homoseksualitiet meestal nog geheim.

5. Coming out: de 'mijlpaal', 'openbarin', de 'bevrijding' voor vele holebi's. Hij kan u voor het eerst vrijuit praten en doen. Hij hoeft niet bang te zijn om zicht te verraden. 

('Gerti is op Caro'.(z.d.).Geraadpleegd op 18 februari 2015, via http://www.klasse.be/ouders/21430/gerti-is-op-caro/ )

Je weet dat je zoon gevoelig is, maar toch verkoopt hij stoere praat. Herkenbaar? “Jongens hebben het moeilijker dan we denken”, zegt Amerikaans opvoedingsexpert Rosalind Wiseman in haar nieuwe boek Ringleaders & Sidekicks. Klasse belde haar op. Waar loopt het mis?

Rosalind Wiseman: “We verwachten ‘mannelijk’ gedrag van jongens: ze moeten zelfzeker zijn, stoer, grappig … Die verwachting leggen ze ook zichzelf op: ze weten welke gevoelens ze mogen hebben en ze schatten een jongen hoger in als hij meer van die mannelijke kenmerken heeft. Ook ouders trappen wel eens in die val door dingen te zeggen als ‘je moet niet zo flauw doen’ of ‘je gooit als een meisje’. Zo krijgen jongens voortdurend boodschappen over wat een ‘echte man’ is, en wat niet.”

Welk effect heeft dat in hun vriendengroep? Wiseman: “Je zou denken dat er tussen jongens zelden spanningen zijn. Maar dat is schijn. Ook zij moeten dagelijks vechten voor hun plekje in de groep, waar er een strikte rangorde is. Dat doen ze door zich stoerder voor te doen dan ze zijn, want gevoelens tonen wordt beschouwd als een teken van zwakte. We denken ook dat ze ruzies snel vergeten of dat die maar ‘om te spelen’ zijn. Maar vaak blijft er bij jongens wél iets hangen, en durven ze het niet te zeggen uit angst uitgelachen te worden.”

Wat doe je als je hoort dat je zoon en zijn vrienden stoere praat verkopen? Wiseman: “Als je niet ingaat op uitspraken als ‘je bent een mietje als je weent’ of ‘homo’, dan denkt je zoon dat jij dat ook normaal vindt. Zulke uitlatingen zijn altijd bedoeld om iemand neer te halen, daar moet je op ingrijpen. Anders zal je zoon je niet in vertrouwen nemen en met zijn problemen naar je toekomen. Integendeel, dan word je een deel van het probleem en maak je het nog moeilijker.” Hoe help je je zoon dan wel? Wiseman: “Door duidelijk te maken dat je wéét hoe het eraan toe gaat in zijn vriendengroep. Door aan te geven dat hij zijn gevoelens wél mag uiten. Dat hij bij jou terechtkan, ook al heb je misschien niet alle antwoorden. Maar wees niet té opdringerig. Jongens houden er niet van als je hen onder druk zet om te praten over hun gevoelens. Ze willen zich vooral niet ‘abnormaal’ voelen.”

Doe-tip: Ga met je zoon het gesprek aan. Laat hem de online test doen op www.yeti.be, de tienersite van Klasse en praat over hoe (on)belangrijk ‘stoer zijn’ is, waarom hij zich zo gedraagt, waar hij mee zit …

('Gerti is op Caro'.(z.d.).Geraadpleegd op 18 februari 2015, via http://www.klasse.be/ouders/21430/gerti-is-op-caro/ )

Als ouder word je plat geslagen met duizend en een tips over hoe je je kind moet opvoeden. Soms zijn tips inspirerend, soms ook verwarrend. Opvoeden is iets natuurlijks en van alle dag. En je mag best je buikgevoel volgen. Wat doe je dan met alle opvoedtips die je op deze en andere websites vindt? - Brengt de informatie je in de war of voel je er niet goed bij, neem dan afstand en volg je buikgevoel. Jij kent je kind immers het beste. - De gouden tip bestaat niet. Opvoeden is proberen, falen, proberen, slagen en opnieuw. - Praat met andere ouders, je buurman, je eigen ouders. Ongetwijfeld kunnen hun ideeën je ook inspireren. - Steun vragen is heel natuurlijk. Je hoeft er niet mee in te zitten. Opvoeden is nu eenmaal moeiljk.

('Gerti is op Caro'.(z.d.).Geraadpleegd op 18 februari 2015, via http://www.klasse.be/ouders/21430/gerti-is-op-caro/ )

Wat is genderwijs?

‘Op de ene zijde een meisje met een iets stoerder uiterlijk en een voetbal bij de hand. Ze is ongeduldig, én de trouwste vriendin die je je kan voorstellen. Op de andere zijde een jongen die bokst én aan ballet doet. Hij is een driftkop, én hij huilt vaak bij romantische films. Raar? Toch zijn dit een jongen en meisje zoals we er zoveel kennen. Zijn we niet allemaal een vrolijke mix van zogenaamde 'mannelijke' en 'vrouwelijke' kantjes? Niemand is toch een cliché meisje of cliché jongen? Iedereen zijn eigen unieke mix aan interesses en trekjes! #NiemandIsCliché'